W niedzielę 29 marca 2026 r. w godz. 10.00-16.00 (otwarcie bram od 9:40) zapraszamy na niezwykłą wystawę prezentującą wybrane dzieła najsłynniejszego postimpresjonisty w technologi 3D (wystawa niemultimedialna).
Tylko przez jeden dzień, Jest to kontynuacja poznawania sztuki z wykorzystaniem technologii 3D. Zwrócenia uwagi na detale dalszych planów, które mogły umknąć naszej uwadze.
Prawie 60 dzieł (pejzaże, martwa natura, portrety) przetworzono do wersji 3D z użyciem technologii pochodzącej z drugiej połowy XIX wieku: anaglif red-cyjan. Czyli oglądamy obrazy z końca XIX wieku przy wykorzystaniu technologii z końca XX wieku.
Wejścia w godz.: 10; 10.30; 11; 11.30; 12; 12.30; 13; 13.30; 14; 14.30; 15; 15.30; 16;
a/ co 30 minut - 40 biletów on-line, 5 biletów w kasie
b/ cena: 54,90 zł normalny
48,90 zł ulgowy
Bilet ulgowy przysługuje dzieciom i młodzieży posiadającym ważną legitymację szkolną oraz studentom do 26 r.ż. oraz seniorom powyżej 65 r.ż., którzy posiadają ważny dokument upoważniający do korzystania z ulgi. Bilet ulgowy przysługuje również osobie posiadającej orzeczenie o niepełnosprawności. Opiekun osoby niepełnosprawnej jest również uprawiony do zakupu biletu w cenie takiej jaka przysługuje osobie niepełnosprawnej.
Dzieci poniżej 4 roku życia wstęp bezpłatny.
Okulary 3d dla dziecka można zakupić w kasie wystawy cena 5 zł.
Brak zniżki na Kartę Dużej Rodziny.
Organizator: Polskie Ścieżki Edukacyjne - Janusz Sokół.
Adres wystawy: Galeria u Jezuitów, ul. Dominikańska 8, 61-762 Poznań
W co wierzymy po godzinach? to głęboka, analityczna podróż wgłąb ego dwóch
malarzy. W przeciwieństwie do tradycyjnie rozumianej samoanalizy, ich introspekcja nie jest
skupiona na indywidualnych cechach osobowości i charakteru. Artyści z grupy Centrum:
Julian Bachur i Daniel M. Leśniak spoglądają wgłąb siebie, by zrozumieć esencję uczucia.
Poprzez wiwisekcję własnych lęków i słabości obserwują i utrwalają ich uniwersalną naturę.
Prace Bachura/Leśniaka, choć wywodzą się z osobistych doświadczeń, są skierowane na
zewnątrz, do zbiorowości. Nie są to więc tyle prywatne historie, co ich wydestylowana forma
– współczesne alegorie portretujące ludzkie emocje, stany i potrzeby.
Tytułowa wiara odwołuje się do zbioru nadziei i przekonań, które budują
światopogląd jednostki. W tej definicji wiara to nie synonim religijności, a proces budowania
wizji otaczającego nas świata z niekończącej się serii wyobrażeń, założeń i przekonań.
Poprzez pytanie w co wierzymy po godzinach? artyści stawiają granicę między prywatnym a
publicznym. Zauważają, że charakter odgrywanych przez nich ról jest inny w zależności od
otoczenia w jakim się znajdują. Zmienia się także ich tożsamość – wyobrażenie o samych
sobie. Dochodzą do wniosku, że wiara rodzi się z działania, z powtarzalności, z rytuału.
Zastanawiają się w końcu, w jaką wersję samych siebie wierzą. Czy z płynnego spektrum
tożsamości można wybrać jedną, niezaprzeczalną naturę? Czy wszystkie pozostałe oblicza
to tylko zakładane chwilowo maski?
Maska w swojej naturze jest nietrwała; chwilowa. Jej założenie sugeruje, że chowa się pod
nią coś szczerego – twarz, a więc prawdziwe ja. W snutej przez Daniela i Juliana opowieści
ego, owo prawdziwe ja, jest rozmyte. Ludzkie oblicze okazuje się niemożliwe do ukazania.
Wykrzywione, rozmazane, a czasem całkiem niewidoczne.
Opowieść Bachura/Leśniaka do złudzenia przypomina baśń Southeya w wersji dla
dorosłych. Kto nosi moje ubrania? Kto siedzi na moim krzesełku? Kto śpi w moim łóżeczku?
Instynktownie wiemy, że w naszych domach nie grasuje Złotowłosa – a z drugiej strony
zastanawiamy się, czy sami z dnia na dzień się w nią nie zmieniamy.
Kajetan Wójcik, kurator wystawy
10 i 11 stycznia 2026 r. zapraszamy na szczególne spotkanie kultur: polskiej, chińskiej i ukraińskiej pt. "Struna światła", organizowane przez Centrum Integracji Kulturalnej VINEA, dnia 10 i 11 stycznia w Galerii u Jezuitów w Poznaniu (ul. Dominikańska 10).
